sonet [1]

słońce wschodzi
po brzegu nocy brodzi

pierwsze pojawiają się wiewiórki
po nich kraczą hitchcocka ptaki
sikorki lądują koło południa
sójka do tej pory objawiła się raz

każdy dzień jest taki sam z tego okna
z wyjątkiem gdy pogoda jest mokra

gubię godziny minuty nawet sekundy
gdy ptaki znów robią po gałęziach rundy
w zamyśleniu śledzę przylotów ich pory
chcąc uciszyć majaczące w głowie stwory

słońce samotnie zachodzi
w brzegu oka łzą brodzi