Alleluja! I do śmieci

Fotografia cyfrowa, 210×297 mm

Fotografia rejestruje moment po zakończeniu świąt wielkanocnych, w którym symbol religijny traci swoją funkcję i trafia na śmietnik. Baranek – znak chrześcijańskiej narracji paschalnej – nie zostaje jednak całkowicie zdegradowany. Umieszczony przed workami z odpadami, na lekkim drewnianym “postumencie” zachowuje pozory nietykalności. 

Ten gest ujawnia ambiwalencję współczesnej religijności: dystans wobec treści wiary połączony z utrwalonym lękiem przed jej naruszeniem. Praca nie interpretuje tego jako akt profanacji, lecz jako formę społecznego kompromisu – między sekularyzacją a strachem przed symboliczną karą. Religia funkcjonuje tu nie jako żywe doświadczenie, lecz jako system znaków, których nie należy przekraczać, nawet gdy trafiły już na śmietnik. 

To religijność oparta na nawyku i lęku, w której sacrum nie znika całkowicie, lecz zostaje zneutralizowane poprzez gest pozornego szacunku. Święto zaś przestaje być doświadczeniem duchowym, a staje się cyklem użytkowym: celebracja, konsumpcja, utylizacja.